p r a g - f l u x

.

.

.

  u y g a r    a s a n

 I.

      Bir sonraki soru: ne böceği? Yorumcular hamamböceği diyor, bu da

saçmalamak oluyor tabii. Hamamböceği gövdesi yassı, geniş bacakları

olan bir böcektir. Gregor ise kesinlikle yassı değildir; alttan ve üstten, yani

sırttan ve karından bombelidir, ayakları da ufaktır. Yalnızca bir açıdan

hamamböceğini andırır, rengi kahverengidir. Hepsi bu. Bunlar dışında 
bölük bölük ayrılmış son derece şişkin bir karnı ve üzerinde 
kanat yerleri belirgin olan sert, yuvarlak bir sırtı vardır. 
Meyve böceklerinde bu kanat yerlerinin içinde gerektiğinde

açılabilen ipeksi, küçük kanatlar gizlidir ve bunlar el yordamıyla 
uçan böceği millerce, millerce uzağa götürür. 
Gariptir, böcek Gregor sırtının sert kabuğu altında

kanatları olduğunu hiçbir zaman fark etmez.

(Bu bence yaşamınız boyunca bir hazine gibi saklamanız 
gereken bir gözlem. Kimi Gregor’lar, kimi Joe’larla Jane’ler 
kanatları olduğunu bilmezler…)     ✱

…

                           

                          

                          

                II.

                          

                          

                         

                          

                         

               III.

                         

                          

                          

                          

                          

 ✱ Next question: what insect? Commentators say cockroach, which of course does not make sense. A cockroach is an insect that is flat in shape with large legs, and Gregor is anything but flat: he is convex on both sides, belly and back, and his legs are small. He approaches a cockroach in only one respect: his coloration is brown. That is all. Apart from this he has a tremendous convex belly divided into segments and a hard rounded back suggestive of wing cases. In beetles these cases conceal flimsy little wings that can be expanded and then may carry the beetle for miles and miles in a blundering flight. Curiously enough, Gregor the beetle never found out that he had wings under the hard covering of his back. (This is a very nice observation on my part to be treasured all your lives. Some Gregors, some Joes and Janes, do not know that they have wings.)

                not 1:

              mazgal fotoğraflarının tamamı prag'dandır.

              not 2:

        metin, vladimir nabokov'un

'edebiyat dersleri' kitabının 'kafka / değişim' bölümündendir.

      çeviri: fatih özgüven, nihal akbulut

     ada yayınları, 1988, sayfa: 129

          .

          .

          .

              ilk yayımlandığı yer:

            cin ayşe,

              bahar 2013, say: 9

             ikinci yayımlandığı yer:

         www. uygarasan.blospot.com

         18 mart 2013

. . . 1923 - 2013 . . .

uygar  asan

I.

II.

III.

IV.

 

V.

VI.

 

VII.
 

VIII.

 

IX.
 

 

 

P. S. 

1923 is the year in which the Turkish Republic was founded.
 

The reason why this exhibition is opened on the August 30th 

is because it is a military national holiday 

of Turkish Republic and is also called the 'Victory Day'.

 

dustin o'halloran

we move lightly

 

 

 

l o c u s

 

uygar asan

 

 

 

 

 

 

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

    

 

“Bu evde, yabancı olmanın zor olduğunu öğreneceksiniz.

Aynı zamanda yabancı olmaktan kurtulmanın

kolay olmadığını da öğreneceksiniz. Kendi ülkenizi özlerseniz, burada her gün onu özlemek için daha

çok neden bulacaksınız;  ama onu unutmayı ve yeni yerinizi sevmeyi başarırsanız,

sizi kendi ülkenize göndereceğiz, ve orada,

bir kez daha yersiz yurtsuz olacağınızdan,

yeni bir sürgüne başlayacaksınız.”

 

 

...Maurice Blanchot...

 

 

 

“In this house, you will find out how hard it is to be a stranger.

And meanwhile you’ll find out that it’s never easy to escape

from being a stranger. If you miss your country,

here and everyday you will find reasons to miss it more,

but if you achieve forgetting it and loving your new place,

we’ll send you to your own country

where you will begin a new exile

as you feel deterritorialized once again.”

.

.

.

(From ‘Apres coup’, L’idylle’, page: 37,

Translation from French: Serdar Rifat Kırkoğlu,

Kabalcı Yayınevi, 1999)

.

.

.

Translated by: A. S.

.

.

.

.

.

.

 

 

.

.

.

virtual exhibition manifesto

 

 

1.

this is not a process of transference of works to the virtual medium after an exhibition.

 

2.

this is not a process of transference of works from any exhibition.

 

3.

this is an exhibition itself and you will come across the works  

for the first time here.

 

4.

so to say, the works that you come across are original. they are neither for buying / selling nor for hanging on the walls. you can use them as a desktop image as you wish, that is it.

and besides it, if you wish to hang a print of it on the wall, you can. nobody could stop it, won’t stop it. enjoy it..

5.

there is no need for a concrete, roofed place with walls and rules to be able to see / talk about art and for a thought to become effective. after all, a blog-place is an ‘exhibition house’ which its door is always open.

 

6.

this is not an exhibition hall that stays open for a day, a week or a month but posted forever to the virtual world. it is going to be here all the time.

 

7.

everybody is an artist and only ‘desire’ seems critical. the one desiring, will be making or makes his / her own house.

 

uygar asan

january 2013

.

.

.